Chwila (zasłużonego) odpoczynku na mecie i zjawił się "Komitet Powitalny". Niestety przez zmianę godziny startu (w ostatniej chwili) to ja przywitałem Ich w Parczewie. Ale to nie ważne. Najważniejsze jest to, że mam takich przyjaciół :) Oczywiście w tej grupie nie mogło zabraknąć Papużek :) Razem poczekaliśmy jeszcze chwilę na Janka, który po nocnych przygodach szczęśliwy dotarł na metę. Po krótkim odpoczynku wyruszyliśmy w drogę powrotną. W lajtowym tempie z przerwami na uzupełnianie płynów i poziomu cukru dotarliśmy do Lublina. Jak zawsze było bardzo wesoło.
Podczas jazdy (na szczęście samochodem) na odprawę lało a na miejscu okazało się, że startujemy już o godz. 7:00. Początek nieciekawy ale byłem dobrej myśli. O g. 5:00 razem z Krzyśkiem ruszyliśmy do Parczewa. Na miejscu ostatnie oględziny naszych rumaków i w drogę. Na starcie wszystkim z naszej grupy dopisywały humory, nawet organizator pytał nas czy aby nam nie za wesoło ;) Przed pierwszym PK już ktoś nas wyprzedzał ale nie robiło to na nas wrażenia bo znaliśmy swoje możliwości a na takim dystansie nie wolno kozaczyć. Najmilej wspominam odcinek od Sarnak kiedy wskoczyliśmy na trasę wzdłuż Bugu. Słoneczko pięknie świeciło i bardzo mile pokonywało się kolejne kilometry. To był najładniejszy krajobrazowo odcinek całego maratonu. Janów Podlaski, Kodeń, Włodawa to piękne okolice do uprawiania turystyki rowerowej. Po drodze mijaliśmy wielu sakwiarzy, którzy korzystali z długiego weekendu. Na PK w Dorohusku oprócz bigosu zapewnionego przez organizatora czekał na nas makaronik przywieziony przez nasze kochane i niezastąpione dziewczyny (+ Radzik) z RL-a (Kasiu, Elizko - DZIĘKUJĘ). Od Dorohuska zaczęła się już jazda na światełkach. Odcinek Dubienka Zosin to fatalna nawierzchnia na której trzeba było mocno zwolnić aby nie zaliczyć przypadkowego dzwona :/ Na dodatek mgła unosząca się znad rzeki potęgowała uczucie chłodu. PK w Hrubieszowie był nieźle "schowany" co jak się później okazało wielu osobom sprawiło sporo kłopotu. Gdy dotarliśmy do PK w Chełmie (bardzo mili panowie) wiedzieliśmy, że się uda :) Wstąpiły w nas nowe siły i coraz szybciej gnaliśmy do mety :) Przez całą noc księżyc pięknie świecił co rekompensowało pieruńskie zimno. Ma metę dotarłem razem z Krzyśkiem w czasie 24:14 :) Plan wykonany !!! Kwalifikacja na BBT 2016 zdobyta :) Jedyna rzecz której zabrakło na trasie to ciepła zupka ale i tak jak na pierwszy raz było całkiem przyzwoicie.
Rano deszcz, wiatr i ziąb pieruński. Na szczęście z godziny na godzinę robiło się coraz lepiej. Pojawiło się słoneczko i tylko wiatr nadal szalał. Pokręciłem się po dalszej i bliższej okolicy.
Nareszcie ciepełko :) Do pełni szczęście dzisiaj brakowało tylko słabszego wiatru. Na początek standardowe kółeczko po okolicy ( Niedrzwica - Borzechów - Bełżyce - Strzeszkowice - Niedrzwica). Wieczorem do pracy. Wystarczyło trochę ciepełka i wszędzie są rowerzyści. O jeździe DDR trzeba zapomnieć do jesieni. Przy takiej ilości rowerzystów bezpieczniej jest na ulicy.
Mariobiker1973
